حسنه تيموريان با دولت مملوكى مصر است . البته منابع به طور مستقيم از روابط اشراف حاكم بر مكه سخنى نگفته‌اند . ج ) ديگر شاهان تيمورى در پى درگذشت شاهرخ ، قلمروى تيموريان بحرانى شد و جانشينان وى تنها بر قسمت‌هاى شرقى ايران تسلط داشتند . به موازات كشمكش‌هايى كه در ميان خاندان تيمورى وجود داشت ، تركمانان آق قويونلو و قره قويونلوها در شمال غرب ايران درصدد تشكيل حكومت مستقل برآمدند و از اطاعت جانشينان تيمور سربرتافتند . بدين ترتيب ، ايران به دو بخش شرقى تحت تسلط تيموريان و بخش غربى در اختيار تركمانان در آمد . در چنين فضايى مشخص بود كه تيموريان نتوانند با حجاز ارتباط برقرار كنند ؛ زيرا افزون بر آنكه دولت‌هاى حائل جديدى ( آق قويونلوها و قره قويونلوها ) روى كار آمده بودند ، دولت مماليك مصر نيز روابط حسنه‌اى با تيموريان نداشت . از اين رو ، ارتباط تيموريان با حجاز به پايين‌ترين سطح خود رسيد . نام و مدت زمام‌دارى حاكمان تيمورى - امير صاحب‌قران تيمور ( 771 - 807 ه . ق ) ؛ - ميرزا خليل سلطان بن ميران‌شاه بن تيمور ( 807 - 812 ه . ق ) ؛ - ميرزا شاهرخ بن تيمور ( 807 - 850 ه . ق ) ؛ - ميرزا الغ بيك بن شاهرخ ( 850 - 853 ه . ق ) ؛ - ميرزا عبداللطيف بن الغ بيك ( 853 - 854 ه . ق ) ؛ - ميرزا عبدالله بن ابراهيم بن شاهرخ ( 854 - 854 ه . ق ) ؛ - ميرزا بابر بن ميرزا بايسنقر بن شاهرخ ( 852 - 861 ه . ق ) ؛